Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Siavash Mahmoudi was a 16-year-old teenager from Tehran who became a symbol of the 2022 "Woman, Life, Freedom" protests. He was killed after being shot by government security forces. According to accounts shared by his mother, those who opened fire on the teenager were heard shouting religious chants during the attack. He is buried in Tehran’s Behesht-e Zahra cemetery, where his grave remains a site of mourning and solidarity for grieving families. Since his death, Siavash’s mother, Leyli Mahdavi, has become a prominent advocate for justice. She has publicly refused to accept "blood money" (diyah) for her son’s life, asserting that she will never overlook the blood that was unjustly shed. She frequently visits the exact street where he was killed to lay flowers, transforming the site of his death into a place of remembrance. Siavash’s memory is honored through collective acts of defiance and mourning. On his birthday and traditional holidays like Nowruz and Sizdah Bedar, his mother and other "Mothers of Justice" gather to demand an end to state violence and executions. During these gatherings, symbols such as red ribbons are often used to represent the lives and blood of the youth lost during the movement.

سیاوش محمودی، نوجوان ۱۶ ساله اهل تهران، یکی از جان‌باختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ است. او در جریان اعتراضات با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت. به گفته مادرش، ضاربان در لحظه تیراندازی به سوی این نوجوان، فریادهای مذهبی سر می‌دادند. پیکر او در آرامستان بهشت‌زهرای تهران به خاک سپرده شده و مزارش به محلی برای تجمع و همبستگی خانواده‌های دادخواه تبدیل شده است. لیلی مهدوی، مادر سیاوش، پس از کشته شدن فرزندش به یکی از چهره‌های مقاوم در میان خانواده‌های دادخواه تبدیل شد. او با رد صریح پیشنهاد «خون‌بها»، اعلام کرده است که هرگز از خون به ناحق ریخته‌شده فرزندش نخواهد گذشت. او به طور مداوم با حضور در نقطه دقیق کشته شدن سیاوش در خیابان و گلباران آن محل، یاد نوجوانش را زنده نگه می‌دارد. یاد سیاوش در مناسبت‌های مختلف با حضور دیگر خانواده‌های جان‌باختگان گرامی داشته می‌شود. در سالروز تولد او و آیین‌هایی چون سیزده‌بدر، مادران دادخواه با استفاده از نمادهایی مانند روبان‌های قرمز به نشانه خون جوانان وطن، گرد هم می‌آیند تا نسبت به احکام اعدام اعتراض کرده و خواستار توقف خشونت‌های سازمان‌یافته شوند.